โรงงานลำโพงไร้สายของจีน: หมู่บ้านโบราณที่มีวรรณกรรมและบทกวีมากที่สุดในกวางตุ้ง

ประเทศจีน โรงงานลำโพงไร้สาย:หมู่บ้านโบราณวรรณกรรมและบทกวีที่สุดในกวางตุ้ง

สำหรับหลายๆ คน ความประทับใจที่หมู่บ้านแห่งนี้เคยเป็น ถนนลูกรัง พื้นที่เพาะปลูก 35 แห่ง สนามหญ้า 78 แห่ง จนกระทั่งหมู่บ้านโบราณหลายแห่ง Sanshui ไปเพียงเพื่อจะพบว่าเสน่ห์ดั้งเดิมของมณฑลกวางตุ้งตอนใต้อ่านได้ เราต้องหยุดและรีบเร่ง ที่นี่แต่ละหมู่บ้านโบราณมีเอกลักษณ์เป็นของตัวเอง มีสถานที่แห่งหนึ่งก่อนลูกพลัม ชาวบ้านอยู่ร่วมกัน บ้านหูกระทะ ต้นไทรโบราณ ศาลเจ้าเก่า บ้านเกาดี้...... เข้าไปแล้วเดินเข้าไปอีกคราวหนึ่ง

เป็นเรื่องปกติของอู่ข้าวอู่น้ำของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำเพิร์ล

เมืองใหญ่ เขตซันซุย เมืองฝอซาน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือ มีพื้นที่รวม 164.16 ตารางกิโลเมตร ทางเหนือของฟาร์ม Zhaoqing Wang ทางตะวันตกเฉียงใต้เชื่อมต่อกับ Guangzhou Huadu และ Qingyuan Shek Kok ตามลำดับ ผ่านอาณาเขตของแม่น้ำเหนือ.ห่างจากตัวเมืองไตรไฮเดรต 28 กม. (เมืองตะวันตกเฉียงใต้) ห่างจากเมืองฝอซาน 56 กม. ห่างจากเมืองกวางโจว 60 กม. ซึ่งเป็นทำเลที่เหนือกว่า

เมืองเป็นที่ราบ เริ่มจากตะวันตกไปตะวันออก ค่อยๆ ลาดเอียงจากตะวันตกเฉียงเหนือไปตะวันออกเฉียงใต้ เป็นพื้นที่ภูเขา พื้นที่ภูเขา รวม 48,000 ไร่ สูงจากระดับน้ำทะเลมากกว่า 200-300 เมตร เมืองมีพืชพันธุ์ครอบคลุมมากกว่า 50% ดินกลุ่มดินสีเหลืองถึงแดง ดินหินแกรนิตสีแดง ดินหินทรายลูกรังสีแดง ในอดีต ภัยพิบัติทางธรรมชาติขนาดใหญ่ เมืองดินอุดมสมบูรณ์น้อย เป็นเรื่องปกติของดินแดนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำเพิร์ลที่อุดมสมบูรณ์

พลัมพันธุ์ก่อนหน้าทุกที่

มั่งคั่ง Meihuacun ตะวันออก ตะวันตก "รังวังเทียน" ไม่มีดินแดนแห่งพลัมในตำนานใน Meihuacun แต่เพิ่มต้นไม้สามต้นหน้าหมู่บ้านบนต้นไทรอายุนับร้อยปีดึงดูดความสนใจของเราทันที มีชาวบ้านกลุ่มเล็กๆ ใต้ต้นไม้ คุยกัน เราเข้าไปถาม ชาวบ้านวัย 60 อบอุ่นใจมากให้เรานำทาง ชาวบ้านกล่าวว่าก่อนที่ต้นไทร Meihuacun ขนาดใหญ่จะปลูกมาหลายชั่วอายุคน หมู่บ้านนี้มีประวัติศาสตร์ยาวนานถึง 500 ปี บรรพบุรุษมาจากกุ้ยโจว การย้ายถิ่นฐาน และตอนนี้ผู้คนมากกว่า 300 คนในหมู่บ้านจะ นามสกุล HU ทั้งหมด ทำไมจึงเรียกว่า Meihuacun? ที่นี่เพียงเพราะหมู่บ้านก่อนหมู่บ้านมากกว่าผลบ๊วยพันธุ์ก่อน ๆ แต่แล้วอากาศก็ค่อยๆร้อนขึ้นเมื่อหลายสิบปีก่อน Meihuacun ไม่เห็นผลดอกบ๊วยอีกต่อไปและต่อมาก็ค่อยๆเหี่ยวเฉาจนตอนนี้จริงๆก็หายไปแล้ว.

ผังหมู่บ้านวิทยาศาสตร์เอื้อต่อการระบายน้ำ

อดีตบ่อน้ำหมู่บ้านมี 5 บ่อ มีลักษณะกระจายคล้ายพลัม น้ำใสมาก หลังสระหมู่บ้านมีเสาเรียงรายเรียบร้อย บ้านเชิงเขา ต่ำลงเล็กน้อย หมู่บ้านต่ำหลังสูงก่อน ทุกลานบนพื้นดินยังเอียง เอื้ออำนวย เพื่อระบายน้ำ แต่ละเสาเป็นถนนแคบๆ ระหว่างบ้านควอตไซต์ ตะไคร่น้ำยาวอายุ ถนนหินทุกๆ สองสามเมตร สิ่ว ท่อระบายน้ำ ทุกครัวเรือนสามารถระบายน้ำทิ้งตามภูมิประเทศได้ถูกส่งไปยังหน้าบ่อน้ำของหมู่บ้านแล้วปล่อยลงสู่ ลำห้วย หมู่บ้านเงียบสงบและสะอาดมาก มีคนหนุ่มสาวไม่มากเหมือนคนอื่นๆ และคนชราและเด็กๆ ที่เหลือ โดยเจ้าของเห็นด้วยด้วยความหลงใหล ผมเข้าไปในบ้านเก่า ผมเห็นลวดลายด้านในเป็นห้องครัว ลานบ้าน ห้องเก็บของ ห้องโถง ห้องนอน ซึ่งบ่อก่อนหน้านี้ก็สามารถใช้งานได้แล้ว

หน้าต่างรูปลูกพลัมบอกเล่าถึงความร่ำรวยในวัยชรา

แม้ว่าทั้งหมู่บ้านจะไม่พบลูกพลัม แต่ก็ยังมีบ้านเก่าเหลืออยู่หน้าต่างรูปลูกพลัม ชาวบ้านบอกมานานแล้วว่าไม่มีใครอยู่เป็นบ้านในหมู่บ้าน "เก้ารุ่น ไม่ช่วยดิน" คนรวยสร้างเมื่อ 100 ปีที่แล้ว เคยสร้างบ้านที่โดดเด่นเช่นนี้ถึงเก้าหลัง ก่อนวันที่ 9 กันอุกจะมี "หน้าต่างกุหลาบ" ก็จะมี "หน้าต่างกุหลาบ" เจ็ดบานอยู่ในหน้าต่างทั่วไป หลังจากผ่านไปอีกเลนตามยาว ฉันก็ต้องหาที่นั่งอื่นที่นั่น "หน้าต่างกุหลาบ" ของบ้านหลังเก่า "หน้าต่างกุหลาบ" นี้เป็นเพียงสองแห่งที่เหลืออยู่ที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดีที่สุด ชาวบ้านเล่าว่าก่อนถึงหมู่บ้านมีที่ดินทำกินรวม 700 ไร่ แต่กินคนได้เพียง 3 สี่สิบคน ดังนั้นครัวเรือนจึงมี 3 มู ยิ่งมีฐานะร่ำรวยดึงดูดโจรได้มาก ชาวบ้านจึงเปิดหน้าต่างเล็ก ๆ กันขโมย.หน้าหมู่บ้านมีรูปลูกพลัมอยู่หลายต้นตรงหน้าต่างบ้าน แต่ส่วนใหญ่พังทลายลงมา ปัจจุบันเหลือเพียง 2 หลังเท่านั้น จึงกลายเป็นที่ดินหมู่บ้านท่องเที่ยวที่จำเป็น

Xin Tamura: หมู่บ้านที่มีพรสวรรค์

ถนน Nan Fung เข้าสู่เมืองจาก Sanshui (S269) เพื่อเดิน 30 กิโลเมตรเหนือสะพาน Lubao Lubao Lubao เลี้ยวขวาเข้าถนน ไม่กี่กิโลเมตรหลังจากเข้าสู่ S118 ไปทางเหนือไม่กี่กิโลเมตรก่อนถึงสระน้ำใหญ่ของ Xin Tamura.โค้งเข้าไปในหมู่บ้านก็เห็นสระน้ำขนาดใหญ่หน้าหมู่บ้านมีเป็ดน้ำว่ายอย่างอิสระฉากไร้รอยต่อ โถงบรรพบุรุษถังอยู่ด้านหลังสระน้ำ รถไปตามถนนคอนกรีตเข้าไปในหมู่บ้าน ถนนต้นไทรโบราณหลายต้น ต้นไม้เหล่านี้ว่ากันว่ามีอายุ 120 ปี เป็นที่ยอมรับกันว่าบรรพบุรุษปลูกไว้ หยุดรถแล้วถามชาวบ้านว่า ได้ยินมาว่า ซันฉุย ซินไท่ถงติน มีชาวบ้านประมาณ 1,000 คน แซ่หลี่ 700 คน ประมาณ 300 คน แซ่เติ้ง ขณะนี้มีถนนปูนซีเมนต์ริมสระน้ำเดินผ่านมา ประมาณ 500 เมตร คุณจะพบวัด 4 แห่ง ตัวแทนเสาธงอันโด่งดัง 10 คน สถานศักดิ์สิทธิ์ 7 แห่ง และกู่เซียงมากมาย เราพบหินเสาธงชื่อเสียงจริงๆ เป็นฐานหินแกรนิต สูงประมาณคน หนา 10 ซม. ห่างกัน 50 ซม. มีการเจาะหินแกรนิตด้านบนคู่หนึ่งด้วยคำพูด เพื่อให้ได้รับชื่อเสียงและชื่อของบุคคลที่ทำเครื่องหมายปีโดยไม่ใช้คำพูด แนวตั้งสองอัน สองผูกรูสี่เหลี่ยมที่คานในระหว่างนั้นสามารถผูกกับเสาธงที่โบกธงได้ เสาธงชื่อสโตน

ประกอบด้วย:ในช่วงกลางเดือนตุลาคม พ.ศ. 2411 วันหนึ่ง จักรพรรดิตงจื้อแห่งราชวงศ์ชิงครองราชย์ปีที่ 7 กลองดาถังซินทามูระ นักวิชาการคนแรกของหมู่บ้านลี่ยี่ชิงได้รับนักวิชาการในปีนี้ นี่คือตระกูลใหญ่ ดังนั้นตระกูลลีจึงนามสกุลโครงการก่อสร้างขนาดใหญ่ เชิญช่างฝีมือสร้างห้องโถงใหญ่ 18 ปีต่อมา Lee มีนักวิชาการหนึ่งคน - Li Huanyao ใน BingXu Guangxu (1886) ผ่านผู้สมัครที่ประสบความสำเร็จ dimethyl หลังจากเลือกด้วยมือใน Hanlin เป็น Shuji Shi ตั้งแต่นั้นมา ก็มีเด็กแปดคนแซ่หลี่ได้รับชื่อเสียง ถูกสร้างขึ้นบนสระน้ำศักดิ์สิทธิ์หน้าเสาธงจนกลายเป็นหิน สามารถมองเห็นได้ในหมู่บ้านสิบ Sanshui ชื่อเสียงหิน อธิบายไว้ก่อนหน้านี้ PRD ยังคงมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการศึกษา โดยที่หินเสาธงทิ้งหลักฐานไว้ให้เรา คนที่มีความสามารถในหมู่บ้านแม้ว่าจะค่อยๆ ไม่รู้จัก แต่พวกเขายังคงรอสิ่งนี้อยู่ โดยเงียบ ๆ บอก ศตวรรษสูญเสียความรุ่งโรจน์